,

La Marmotte op een CUBE Agree Race Disc

Cube Store Vlaardingen, de grootste CUBE collectie van Nederland

In 2006 kregen we tijdens een drankje het briljante idee om met een aantal vrienden in 2007 La Marmotte te gaan rijden. Ik woonde in Costa Rica en reed daar vooral tijdens toertochten op mijn hardtail MTB door koffie plantages en regenwouden. Lekkere trainingen, maar weinig asfalt!

Om mee te kunnen doen heb ik een lekkere alu 105 / Ultegra afgemonteerde fiets gekocht waarmee ik de nodige kilometers gereden heb. Helaas hadden de meeste wel een fiets gekocht, maar niet de nodige uren in het zadel doorgebracht waardoor La Marmotte eindigde in een mooi lang weekend in de Vogezen.

In 2012 ben ik uiteindelijk naar Nederland verhuist, en uiteraard gingen de fietsen mee.

In 2015 werd ik 2 weken voor La Marmotte door een fietsmaat gebeld of ik zin had om La Marmotte te rijden. Ze hadden een uitvaller in de groep. Ik kon voldoende redenen verzinnen om het niet te doen, maar binnen een paar seconden zei ik ”natuurlijk”! Kon ik die alu ros alsnog inzetten voor waar ik hem 9 jaar daarvoor gekocht had. Het was een loodzware editie en kwamen te laat boven op Alp d’Huez, maar ik heb iedere minuut op de fiets genoten. Het hooggebergte smaakte naar meer!

Voor de 2016 editie (streeftijd: op tijd binnenkomen) zat ik de dag van vertrek naar Frankrijk noodgedwongen op een mooie nieuwe CUBE. De alu ros was overleden. Toch een tikkie nerveus. 0km ervaring op de CUBE Agree Race Disc, genoeg tijd voor 1 trainingsrit en dan La Marmotte, gaat dat wel goed…?

De mannen van CUBE Store Vlaardingen hadden de fiets top afgesteld en ik zat op donderdag tijdens de proefrit eigenlijk direct goed. De afdaling van Alp d’Huez, wat voelt dat lekker en veilig die schijfremmen! Daarna via een ommetje naar de Col de Sarenne. De eerste echte klim-kilometers!

2,5 kilo verschil, ja dat merk je! 10 jaar technologische vooruitgang? Ja dat ook! Je rijdt gewoon makkelijker en de fiets pakt eenvoudiger snelheid op. Iedere trap is raak en ik voel me zelfverzekerd. Donderdag gaf alvast een goed gevoel, maar de Col de Sarenne is nog geen complete Marmotte. De vrijdag was een mooie dag, nerveuze mannen die energie sparen voor de grote dag.

La Marmotte ging lekker, plezier hebben, genieten en op tijd binnen komen was het doel. Het was geen 30 graden zoals het jaar ervoor en tot op de top van de Galibier had ik een zilveren tijd in het vizier. Helaas reed ik in de afdaling van de Galibier ineens lek, nee geen verhitte velgen maar gewoon pech. De ankers werkten goed en ik kreeg de fiets op tijd netjes in de kant, maar de hartslag en het adrenaline niveau knalden wel even omhoog.

Even de adrenaline wat laten zakken, bandje wisselen (oh ja… geen snelsluiters) en weer op pad. Het duurde wat langer zo de eerste keer en ik kwam daardoor op een bronzen tijd binnen. Wat een top fiets en ja, schijfremmen zijn wat mij betreft in de bergen (en ook met regen) echt geweldig. Voor komend jaar staan er weer een aantal klassiekers op het programma en dat brengt me bij het enige nadeel dat ik tot nu toe aan deze fiets heb kunnen ontdekken. Hoe monteer ik deze fiets zonder snelsluiters op mijn Tacx zodat ik ook in de winter de nodige trainingsmeters kan maken

Dik

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *