,

Sudety MTB Marathon 2016 (door onze Joost)

Cube Store Vlaardingen, de grootste CUBE collectie van Nederland

24 juli 2016 was het zover, de Sudety marathon in Polen. Zes dagen, 372 km en 12500 hoogtemeters. De Sudety MTB marathon is een relatief kleinschalige marathon (+/- 300 deelnemers) in Polen. De tocht vindt plaats in de Sudeten, een bergketen in het zuiden van Polen. We zaten erg dicht bij de Tsjechische grens.

Waarom ben ik nou eigenlijk deze marathon gaan rijden?

Verhalen van een vriend maakte me zo enthousiast dat ik in de winter besloot om een sportief zomerdoel te kiezen. Dit doel werd dus de Sudety marathon. Toen de inschrijving voltooid was kon de voorbereiding beginnen. Ik had grootse plannen met trainen en zou top fit aan de start van de toch verschijnen. Helaas ging dit niet door. Vanwege het studentenleven en een drukke weekplanning was er veel te weinig getraind. Dus het werd doelen bijstellen. De tocht uitrijden en er van gaan genieten was het nieuwe doel. En dit is gelukt. Wat een tocht, zo technisch, zo zwaar maar ook zo ontzettend mooi. Mijn fiets, een CUBE Stereo 120mm, heeft mij ook echt geholpen bij het voltooien van deze tocht. De keuze om met een full suspension te rijden was één van de betere keuzes in tijden.

Voor de overnachtingen had ik gekozen voor de meest simpele accommodatie. Dit hield in dat we in klaslokalen van lokale basisscholen sliepen. Dit was erg gezellig, ondanks dat je er verder niemand kende. Uiteindelijk heb ik ook de gehele tocht gereden met een Spanjaard die ook in de school verbleef. De sfeer van de tocht was zo ontzettend goed, en iedereen deelt dezelfde passie.

Proloog: Rondje Stronie Slaskie (36.4 km en 1119 hm)

De proloog was een “warm-rij ronde” om de Poolse paden te ontdekken en het gevoel met de fiets te vinden. Maar die warming up was veel zwaarder dan ik dacht. De deelnemers starten om de 30 seconden, en daardoor kreeg je toch een race gevoel. Na de start gingen we dus meteen jagen op de voorganger. Dit was een heel slecht idee. Het begin ging heerlijk, maar de laatste heuvel stond ik zo goed als stil. Ik dacht al bij mezelf: waar ben je toch mee bezig, Joost? Jezelf opblazen op de eerste dag van maar 36 km. Wel kregen we meteen een indruk van de rest van de tocht. En dat was een goed vooruitzicht. Of juist slecht… Technische klimmen, stukken omhoog lopen, single tracks, rotsen en zeer technisch dalen. Vooral bij het dalen kon ik veel tijd goed maken, dit was dus ook de motivatie om elke keer weer die berg op te fietsen.

Etappe 1: The best of Stronie Slaskie (60 km en 2300 hm)

Bij de briefing die elke ochtend bij de start plaatsvond kregen we te horen dat de etappe was ingekort vanwege de hevige regenval. De paden waren te gevaarlijk om nog te fietsen. Omdat ik de vorige dag toch erg had afgezien besloot ik om vandaag meer achteraan te beginnen. (Vanaf nu waren het steeds massa starts). Een erg goed besluit. Heerlijk rustig gereden, alleen naar beneden de nodige risico’s genomen. Het was een leuke, zware etappe. Voor elke dag kregen we ook een sticker met het profiel van de rit. Deze gaf aan dat de laatste klim niet erg zwaar zou worden. Eenmaal bij die klim aangekomen werd bewezen dat je niet altijd het profiel moet geloven. Zo ontzettend zwaar, meerdere mensen moesten afstappen. Op wilskracht, en met wat bemoedigende woorden van een Spaanse vriend uiteindelijk toch de berg overwonnen. En dat gaf voldoening. Dit was een dagje overleven, maar dat was goed gelukt

Etappe 2: Stronie Slaskie – Bardo (69 km en 2200 hm)

Doordat ik de vorige dag zo rustig aan had gedaan voelde ik me erg goed. Meteen vanaf het begin was het duidelijk dat ik sterker dan mijn Spaanse vriend was en we besloten dus op te splitsen. Een dag van hele steile klimmen. Veel moeten lopen, dit was nog zwaarder dan fietsen. Het was ook de dagen van de befaamde “border trails”. Meer dan 20 km over het grens pad tussen Tsjechië en Polen. 20 km vol stenen en wortels. Verschrikkelijk. En zo dankbaar dat ik met een fully rijd. Toch kwam ik weer de man met de hamer tegen. 10 km voor de finish ging het lampje uit. Te veel isotonic sportdrank gedronken, dus mijn maag speelde op. De Spanjaard had me ondertussen weer ingehaald en heeft me op sleeptouw genomen naar de finish. Dit is pas mijn eerste grote tocht, en elke keer wordt ik er weer aan herinnerd dat je overal op moet letten. Het is een mooi maar zwaar leer proces.

Etappe 3: Bardo – Gluzyca (52 km en 1850 hm)

Bij veel mensen gingen de benen achteruit, maar ik voelde me steeds sterker worden. Dit was dan ook de leukste etappe. Kort, maar zeker niet saai en gemakkelijk. Weer veel technische secties, zowel uphill als downhill. Op deze stukken kan ik het verschil maken, en dat was dan ook erg leuk om te doen. Vandaag ook veel prachtige paden gereden, over een romeins aquaduct en over de muren van een middeleeuws fort. Ondanks het onweer en de regen was het een heerlijke dag. Veel beter kon dus niet. En mijn stemming werd ondanks de pijn in de benen ook steeds beter.

Etappe 4: Gluzyca – Karpacz (90 km en 2700 hm)

De etappe waar ik vooraf zo enorm tegenop zag. Het aantal kilometers in combinatie met de hoogtemeters maakten deze etappe heel zwaar. Daarnaast zat ook de langste klim van de race in deze etappe. 15 km klimmen. De etappe dan ook zeer rustig begonnen zodat ik mezelf niet weer zou tegen komen. Een meevaller was dat de klimmen niet zo steil waren als de dagen ervoor, en het ging dus eigenlijk best goed. Op 10km voor het einde hadden we nog zo veel energie over dat we zelfs heel hard zijn gaan fietsen. Het was niet mijn soort etappe, maar het was toch veel leuker dan verwacht. En ook weer een paar plaatsen gestegen op de ranglijst, ook mooi meegenomen.

Etappe 5: Around Karpacz (56 km en 2100 hm)

Last but not least. Maar 56 km, dat moet een makkie zijn. Maar niets was minder waar. De organisatie had besloten om de laatste dag ook meteen de moeilijkste te maken. Door rivierbeddingen afdalen, niet te fietsen stukken en gevaarlijke passages. Al met al een dag die erg veel slachtoffers gemaakt heeft. Zelf ook een stuk of 10x onderuit gegaan. Nooit hard, maar steeds omvallen en uitglijden word je ook niet vrolijk van. Het vertrouwen in mijn fiets en de focus was op het einde ook een beetje weg. Dit omdat we toch al 6 dagen aan het fietsen waren.

Ondanks deze zware etappe heb ik toch weer enorm genoten, en zonder al te veel last van de benen de etappe afgesloten. De finish was geweldig, enorm veel mensen die je opwachten en stonden te klappen. En je was natuurlijk klaar met 6 loodzware etappes achter de kiezen.

Nu ik dit schrijf kijk ik terug op één van de mooiste avonturen uit mijn leven, dat ik zeker nog een keer ga herhalen. Voor iedereen die van mountainbiken en een uitdaging houdt kan ik deze toch aanraden. Het is een niet al te commerciële tocht, en Polen is een prachtig land met geweldige mensen. De sfeer, de tracks en het totale plaatje maken het voor mij een onvergetelijke ervaring. Ik heb er nieuwe vrienden gemaakt, leuke gesprekken gehad en ook serieus afgezien.

Mocht je nog meer vragen hebben spreek me dan gerust aan in de winkel.

De tocht: http://www.mtbchallenge.com/en

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *